Ontstaan van de Bel 20
De Bel20-index ziet op 18 maart 1991 het leven en probeert een weerspiegeling te zijn van de economie in België. Minimum 10 en maximum 20 aandelen maken deel uit van de index elk met een bepaald gewicht. Dit gewicht wordt bepaald door hun marktkapitalisatie en het percentage van de aandelen die gekocht en verkocht worden op de beurs door beleggers (freefloat) Deze freefloat moet minstens 15 procent bedragen van de totale marktkapitalisatie.
Financiële aandelen of rentegevoelige aandelen maken het grootste gewicht uit van de index. De technologiesector is amper vertegenwoordigd in de index.
Gewicht
Het gewicht van een aandeel in de index mag nooit meer zijn dan 15 procent. Zakt een aandeel met een gewicht van 10 procent met 20 procent dan zakt de index 2 procent. Stijgt een aandeel met een gewicht van 1 procent met 20 procent dan stijgt de index 0,2 procent.
Berekening van de waarde van de index
Elke vijftien seconden wordt het niveau van de index gepubliceerd op basis van de aandelenprijs die relevant is voor het aandeel. Heeft het aandeel meerdere noteringen dan wordt de notering waar het meeste handel is en dus de invloed op de prijs het grootst, in rekening genomen.
Welke bedrijven wel
Elk jaar wordt de index herzien en indien er veranderingen zijn gaan die van start op de eerste handelsdag van maart. Dit gebeurt op basis van de cijfers van eind december. Om in aanmerking te komen moeten aandelen beschikken over een freefloat van minstens 30 procent. Om in de index te blijven moet een aandeel een freefloat velocity hebben van 25 procent. Bijvoorbeeld als de freefloat 1 miljard euro vertegenwoordigd dan moet er op jaarbasis minstens 300 miljoen euro aan aandelen worden verhandeld.
Welke bedrijven niet
Niet alle bedrijven komen in aanmerking om opgenomen te worden in Bel20-index. Uitgesloten zijn investeringsfondsen, bedrijven die niet aan de voorwaarden voldoen, bedrijven die minder dan tachtig dagen noteren op de beurs en de Nationale Bank van België.